نحوه مواجهه با کودکان در شرایط جنگی از نگاه روانشناسان

تهران - ایرتانیوز - کارشناسان اجتماعی و متخصصان روانشناسی با بیان اینکه تصاویر جنگ و خشونت هر روز از طریق شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها به خانه‌ها راه می‌یابند و کودکان را با پرسش‌هایی دشوار روبه‌رو می‌کند، تأکید دارند پنهان‌سازی کامل کودکان از این اخبار نه ممکن است و نه راهکاری درست؛ بلکه باید با زبانی ساده واقعیت را توضیح داد.

به گزارش ایرتانیوز، در عصر ارتباطات و دسترسی نامحدود به فضای مجازی، کودکان بیش از گذشته در معرض اخبار ناگوار و تصاویر خشونت‌آمیز قرار دارند، بسیاری از والدین نمی‌دانند چگونه باید با فرزندان خود درباره موضوعی دشوار مانند جنگ صحبت کنند تا ضمن پاسخ به کنجکاوی طبیعی آنها، آرامش روانی شان را نیز حفظ نمایند.

بسیاری از والدین براین باورند که کودکان را باید از اخبار جنگ و خشونت دور نگه داشت، نظر شما چیست؟

دکتر بخشی: اگرچه صحبت کردن با کودکان درباره جنگ و خشونت چالش‌برانگیز است، اما یک ضرورت انکارناپذیر محسوب می‌شود، در دنیای امروز به دلیل دسترسی گسترده به ماهواره، اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، دور نگه‌داشتن کامل کودکان از اخبار تقریباً غیرممکن است.

بهتر است دسترسی کودکان خردسال به اخبار محدود باشد، اما وقتی سن کودک به حدی رسید که می‌تواند مسائل پیرامون خود را درک کند، والدین موظف‌ هستند این گفت‌وگو را آغاز کنند، این گفت‌وگو باید ساده، عاری از جزئیات تنش‌زا و کاملاً متناسب با سطح درک و فهم کودک باشد.

والدین هنگام صحبت با کودکان در این باره، چه فضایی باید ایجاد کنند؟

دکتر بخشی: مهم‌ترین اصل، فراهم کردن یک فضای امن عاطفی است، کودکان باید احساس کنند که می‌توانند هرگونه نگرانی، ترس و سئوالی را که در ذهن دارند، بدون واهمه از قضاوت شدن یا شرمندگی، با والدین خود در میان بگذارند.

ما به عنوان والدین باید به آنها اطمینان دهیم که داشتن احساساتی مثل ترس و ناراحتی در چنین شرایطی کاملاً طبیعی است، همچنین باید بر این نکته تأکید کنیم که بزرگ‌ترها در حال تلاش برای حل مشکلات هستند و کودکان مسئولیتی در قبال این وقایع ندارند و نباید باری بر دوش آنها سنگینی کند.

با توجه به بمباران اطلاعاتی و تصاویری که در فضای مجازی منتشر می‌شود، والدین چگونه باید مصرف رسانه‌ای کودک را مدیریت کنند؟

دکتر بخشی: این یک پرسش کلیدی است، در عصر دیجیتال، والدین باید نقش فیلتر انسانی را برای کودکان ایفا کنند؛ به این معنا که نه تنها زمان استفاده از رسانه را محدود کنند، بلکه حتماً در کنار کودک به تماشای محتوا بنشینند یا از او بپرسند چه دیده است.

توضیح رویدادها با زبان ساده و اصلاح برداشت‌های نادرست کودک بسیار حیاتی است، اگر کودک تصویر ناراحت‌کننده‌ای دیده است، نباید وانمود کنیم که اتفاقی نیفتاده؛ باید احساسات او را درک کنیم و تصاویر امیدوارکننده‌تر یا کمک‌رسانی به آسیب‌دیدگان را در کنار آن اخبار به او نشان دهیم تا تعادل روانی‌اش حفظ شود.