به گزارش ایرتانیوز، آتش‌سوزی در جنگل‌های هیرکانی، یکی از کابوس‌های همیشگی فصل گرم سال است؛ شعله‌هایی که گاهی از یک جرقه کوچک آغاز می‌شوند و در مدت کوتاهی بخش‌هایی از پوشش گیاهی، درختان ارزشمند، زیستگاه جانوران و سرمایه طبیعی چندین نسل را نابود می‌کنند.
اگرچه عوامل طبیعی مانند گرمای هوا، خشکی پوشش گیاهی و وزش باد می‌توانند شرایط را برای گسترش آتش فراهم کنند، اما در بسیاری از موارد، عامل انسانی نقش پررنگی دارد. روشن کردن آتش برای پخت‌وپز، رها کردن زغال نیمه‌خاموش، انداختن ته‌سیگار در طبیعت یا بی‌توجهی به خاموش کردن کامل شعله‌ها از جمله رفتارهایی است که می‌تواند یک تفریح کوتاه را به حادثه‌ای جبران‌ناپذیر تبدیل کند.
طبیعت‌گردی بدون رعایت اصول ایمنی، گاهی بهای سنگینی برای محیط زیست دارد؛ آتشی که شاید چند دقیقه برای گرم کردن یا پخت غذا روشن شده باشد، می‌تواند سال‌ها زمان ببرد تا بخشی از خسارت آن جبران شود. درختی که می‌سوزد، فقط یک تنه چوبی نیست؛ خانه‌ای برای پرندگان، پناهگاهی برای جانوران و بخشی از زنجیره پیچیده حیات در جنگل است.
جنگل‌های هیرکانی که از ارزشمندترین مناطق طبیعی ایران و میراثی چند میلیون ساله محسوب می‌شوند، امروز بیش از هر زمان دیگری به مراقبت نیاز دارند. حفاظت از این گنجینه فقط وظیفه دستگاه‌های مسئول و محیط‌بانان نیست؛ رفتار هر فردی که قدم به طبیعت می‌گذارد، می‌تواند در حفظ یا نابودی آن نقش داشته باشد.
یک آتش کوچک، اگر کنترل نشود، می‌تواند آغاز یک فاجعه بزرگ باشد؛ فاجعه‌ای که پایانش تنها خاموش شدن شعله‌ها نیست، بلکه از بین رفتن بخشی از طبیعتی است که بازگشت آن شاید ده‌ها سال زمان ببرد.