به گزارش ایرتانیوز، انزانی با اشاره به پیامدهای روانی طلاق صوری اظهار کرد: هرچند این نوع طلاق در برخی موارد به فرصتی برای بازنگری در روابط زوجین تبدیل می‌شود، اما آثار آن بر فرزندان بسیار قابل توجه است؛ چرا که توضیح چنین شرایط پیچیده‌ای برای کودکان معمولاً موجب سردرگمی، اضطراب و نگرانی نسبت به آینده می‌شود.
وی افزود: گاهی یکی از زوجین در ابتدا با طلاق صوری موافقت میکند، اما پس از مدتی با تجربه احساس استقلال یا آزادی، تصمیم می‌گیرد این وضعیت را ادامه دهد. در نتیجه، خانواده وارد دوره‌ای طولانی از بلاتکلیفی می‌شود که فرسودگی روانی و تشدید احساس ناامنی را برای اعضای خانواده به همراه دارد.
این روان‌شناس با بیان اینکه زندگی مشترک پس از ثبت قانونی طلاق، فشارهای روانی خاصی ایجاد میکند، گفت: افرادی که از نظر قانونی از یکدیگر جدا شده‌اند اما همچنان زیر یک سقف زندگی می‌کنند، ممکن است دچار استرس و دوگانگی هویتی شوند. البته شدت این فشارها به کیفیت رابطه، علت جدایی و نگرش زوجین بستگی دارد، اما در چنین شرایطی مرزهای نقش‌های عاطفی و خانوادگی مبهم می‌شود.
انزانی ادامه داد: این افراد از یک سو از نظر قانونی زن و شوهر محسوب نمی‌شوند و از سوی دیگر تلاش می‌کنند زندگی روزمره خود را مانند گذشته ادامه دهند؛ تعارضی که می‌تواند تنش‌ها و فشارهای روانی را افزایش دهد.
وی با اشاره به اینکه نامشخص بودن آینده خود به عاملی برای استرس تبدیل می‌شود، تصریح کرد: در طلاق صوری، مرزهای عاطفی نیز به‌طور کامل روشن نیست و ممکن است یکی از طرفین رابطه را پایان‌یافته بداند، در حالی که طرف مقابل همچنان نگاه متفاوتی به ادامه زندگی مشترک داشته باشد.
این روان‌شناس در پایان هشدار داد: افراد وابسته ممکن است تصور کنند طلاق تنها یک اقدام صوری و روی کاغذ است، اما پس از ثبت رسمی آن، احساس ناامنی، غم و بی‌اعتمادی را تجربه کنند. همچنین طلاق صوری می‌تواند ترس از جدایی واقعی را افزایش دهد، زیرا در شرایطی که اعتماد میان زوجین شکننده است، همین اقدام نمادین زمینه سوءظن، تشدید اختلافات و در نهایت وقوع طلاق واقعی را فراهم میکند. به گفته وی، زوج‌هایی که پیش از این نیز با بحران‌های جدی در زندگی مشترک مواجه بوده‌اند، گاهی با انتخاب طلاق صوری، به جای حل مشکلات، ناخواسته مسیر جدایی دائمی را هموار می‌کنند.