به گزارش ایرتانیوز، این پرونده به اسفند سال ۱۴۰۱ بازمی‌گردد؛ زمانی که زن میانسالی با مراجعه به پلیس از ناپدید شدن همسرش خبر داد. بررسی‌های اولیه نشان داد مرد مفقودشده آخرین‌بار برای انجام کاری به تهران بازگشته اما دیگر خبری از او نشده است.
در جریان تحقیقات، کارآگاهان به اختلافات خانوادگی میان مرد ناپدیدشده و پسرش پی بردند. هرچند پسر جوان در ابتدا مدعی شد در زمان حادثه در شمال کشور حضور داشته، اما کشف لکه‌های خون در خانه و اظهارات همسایگان درباره درگیری شدید میان پدر و پسر، مسیر پرونده را تغییر داد.
با افزایش شواهد، متهم به قتل اعتراف کرد و گفت به‌دلیل اختلاف مالی و درخواست سهم‌الارث، با پدرش درگیر شده و در جریان این نزاع او را با ضربات چاقو به قتل رسانده است. وی همچنین اعتراف کرد که پس از جنایت، با کمک یکی از دوستانش جسد را به اطراف ورامین منتقل و دفن کرده است.
در ادامه، همسر و دوست متهم نیز به‌دلیل نقش داشتن در این ماجرا بازداشت شدند. پس از برگزاری دادگاه، پسر جوان با درخواست تنها ولی‌دم که خواهر مقتول بود، به قصاص محکوم شد و دو متهم دیگر نیز احکام حبس دریافت کردند. این حکم در دیوان عالی کشور تأیید و برای اجرا به دادسرای امور جنایی تهران ارسال شد.
با این حال، در حالی که اجرای حکم نزدیک بود، عمه متهم که در خارج از کشور به سر می‌برد، به ایران بازگشت و با اعلام گذشت خود، مسیر پرونده را تغییر داد. او اعلام کرد در صورت پرداخت دیه، حاضر به بخشش است و قصد دارد مبلغ دیه را صرف امور خیرخواهانه، از جمله کمک به ایتام و خانواده‌های نیازمند کند.
با پذیرش این شرط از سوی متهم، حکم قصاص متوقف شد و وی از مجازات مرگ رهایی یافت. رسیدگی به جنبه عمومی جرم نیز به‌زودی در دادگاه کیفری ادامه خواهد داشت.