موج انتقاد از نگارش نادرست در تبلیغات شهری و رسانه‌ها

«شاهکار» بی‌سابقه در بیلبوردهای شهرداری تهران؛ از «دست گل» تا «۱۲ ملیون ایرانی»!

تهران – ایرتانیوز – انتشار بیلبوردهای جدید شهرداری تهران با انبوهی از غلط‌های املایی، موجی از انتقاد در میان کارشناسان، رسانه‌ها و کاربران فضای مجازی به راه انداخته است. بسیاری این اتفاق را نشانه‌ای از بی‌دقتی و بی‌توجهی به زبان فارسی در نهادهای رسمی دانسته‌اند؛ پدیده‌ای که در سال‌های اخیر از فضای مجازی به تبلیغات شهری نیز سرایت کرده است.

به گزارش ایرتانیوز، در روزهای اخیر، غلط‌های متعدد در بیلبوردهای تبلیغاتی شهرداری تهران مورد توجه کاربران شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها قرار گرفته است. از جمله این موارد می‌توان به نوشتن «دست گل» به‌جای «دسته‌گل»، «عطر و گلاب و انبر» به‌جای «عطر و گلاب و عنبر» و «بیمۀ ۱۲ ملیون ایرانی» به‌جای «بیمۀ ۱۲ میلیون ایرانی» اشاره کرد.
غلط‌های املایی این روزها تنها به آگهی‌نماها (بیلبوردها) محدود نمی‌شود و از زیرنویس‌های تلویزیون تا اطلاعیه‌های اداری و حتی تیتر برخی رسانه‌ها نیز سرایت کرده است. گرایش به گفتاری‌نویسی در تبلیغات تجاری و غیرتجاری هم به این نابسامانی دامن زده و «شاهکار اخیر شهرداری تهران» با استفاده از اصطلاحات نسل Z را می‌توان حلقه‌ای تازه در زنجیره این آشفتگی دانست.

نابسامانی در خط فارسی با ورود «نت»
کارشناسان زبان و ادبیات فارسی بر این باورند که پدیده غلط‌نویسی از سال‌های ابتدایی آموزش رسمی همواره چالشی مهم بوده است، اما ورود فناوری «نت» و گسترش فضای مجازی، نظم موجود را برهم زده و باعث رواج املای نادرست در گفتار و نوشتار عمومی شده است. آنان هشدار می‌دهند که این روند می‌تواند «شالوده خط فارسی» را تهدید کند؛ چراکه همان‌طور که به زبان ملی نیاز داریم، خط ملی نیز باید پاس داشته شود و نباید در معرض سلیقه‌های فردی از هم بپاشد.

بحرانی جدی در کمین خط فارسی
غلط‌نویسی گسترده در شبکه‌های اجتماعی به‌حدی است که هم رسانه‌های رسمی را دربر گرفته و هم صفحات شخصی را. واژه‌سازی‌های غلط مانند «ک» به‌جای «که»، «اگ» به‌جای «اگه»، یا تغییر املای واژه‌هایی چون «باشع» به‌جای «باشه» و «اراعه» به‌جای «ارائه»، به‌ویژه در میان کاربران جوان رواج یافته است.

بهانه برخی کاربران مبنی بر «گفتاری بودن زبان فضای مجازی» نیز به گفته کارشناسان، توجیهی ناپخته و غیرعلمی است. زبان گفتار همانند زبان نوشتار دارای ساختار و قانون است و نمی‌توان هر نوع نگارش دلخواه را پذیرفت.

در پایان این گزارش تأکید شده است که برای جلوگیری از گسترش این عادت نادرست، باید حساسیت جامعه نسبت به نگارش درست و حفظ اصالت خط فارسی افزایش یابد تا این بی‌ضابطگی در زبان رسمی کشور بیش از این ریشه ندواند.