به گزارش ایرتانیوز، سقاب اصفهانی، رئیس سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی، با تشریح گزینههای مورد بررسی برای مدیریت بنزین، از سه سناریو سخن گفته است که هنوز درباره هیچیک تصمیم قطعی گرفته نشده و در مرحله بررسی قرار دارند.
نخستین گزینه، حفظ قیمت فعلی همراه با تعیین سقف برای میزان عرضه است. در این مدل، حداکثر ۱۲۱ میلیون لیتر بنزین در شبانهروز در کشور عرضه خواهد شد و پس از مصرف کامل این میزان، امکان عرضه بیشتر وجود نخواهد داشت. نتیجه عملی چنین الگویی میتواند توقف فعالیت نازلها پس از رسیدن مصرف روزانه به سقف تعیینشده باشد.
گزینه دوم به جای محدودیت زمانی در جایگاهها، بنزین موجود را میان خودروها توزیع میکند. در این سناریو، همان ۱۲۱ میلیون لیتر به سهمیه مشخص برای خودروهای کشور تبدیل میشود و صاحبان خودرو در صورت نیاز به مصرف بیشتر، باید بنزین مازاد را با نرخ آزاد تهیه کنند.
سومین گزینه اما تفاوت بنیادی با دو مدل دیگر دارد. در این سناریو، خودرو از محور تخصیص سهمیه کنار میرود و سهم بنزین مستقیماً به افراد داده میشود. برآورد مطرحشده حدود ۳۰ لیتر برای هر فرد در ماه است و داشتن یا نداشتن خودرو تأثیری بر اصل برخورداری از این سهمیه نخواهد داشت.
در این مدل، امکان انتقال و خریدوفروش سهمیه نیز مورد توجه قرار گرفته است؛ بنابراین فردی که خودرو ندارد یا تمام سهم ماهانه خود را مصرف نمیکند، میتواند سهمیه باقیمانده را منتقل کند. نحوه دقیق اجرای این بازار و سازوکار تعیین ارزش سهمیه هنوز نیازمند مشخصشدن جزئیات است.
در کنار این سه الگو، برای تاکسیها سهمیه مستقل در نظر گرفته شده است تا تغییر سیاست بنزینی به افزایش قیمت خدمات آنها و در نهایت تحمیل هزینه بیشتر به مسافران منجر نشود.
در حال حاضر هیچیک از این گزینهها به عنوان سیاست نهایی دولت اعلام نشده است. با این حال، طرح همزمان سه الگوی متفاوت نشان میدهد مسئله بنزین بار دیگر به یکی از پروندههای مهم سیاستگذاری اقتصادی تبدیل شده؛ پروندهای که تصمیم نهایی درباره آن میتواند از جایگاههای سوخت تا هزینه روزمره رفتوآمد خانوارها اثرگذار باشد.














ارسال پاسخ