به گزارش ایرتانیوز، نگاهی به وضعیت پروژه‌های راه‌سازی در این منطقه نشان می‌دهد که این طرح‌ها نباید صرفاً به عنوان اقدامات عمرانی ساده دیده شوند، بلکه این موارد با امنیت و معیشت مردم گره خورده‌اند. جاده، بستر اصلی حرکت خدمات و رفاه است و هرگونه تأخیر در ساخت آن، هزینه حمل کالاها را بالا برده و زندگی مردم محلی را با سختی روبرو میکند. مسئولان همواره بر اهمیت استراتژیک استان و همجواری با پاکستان و افغانستان تأکید می‌کنند، اما واقعیت این است که بدون داشتن یک شبکه جاده‌ای ایمن، این ادعاها در حد حرف باقی می‌مانند و بنادر و مناطق آزاد کارایی خود را از دست می‌دهند.
هم‌اکنون ۲۷۷ کیلومتر پروژه راه‌سازی در ۱۳ شهرستان از سراوان تا زابل در حال اجرا است که زیر نظر اداره کل راه و شهرسازی شمال استان قرار دارد. مدیریت عمرانی منطقه در شرایطی این حجم از کار را جلو می‌برد که بدهی به پیمانکاران، گرانی مصالح و کمبود بودجه، سرعت کار را به‌شدت کاهش داده است. طبق وعده‌ها، قرار است تا پایان سال جاری ۱۲۲ کیلومتر باند دوم و راه اصلی در شمال استان افتتاح شود که این رقم با توجه به حجم بالای تصادفات در مسیرهای دوطرفه، تنها یک مسکن موقت است. در محور زاهدان بیرجند که از کلیدی‌ترین مسیرهای ارتباطی است، سال گذشته ۲۵ کیلومتر افتتاح شد و برای امسال نیز افتتاح ۲۵ کیلومتر دیگر برنامه ریزی شده است؛ روندی قطره‌چکانی که سرعت آن با نیازهای جاده‌ای همخوانی ندارد.
وضعیت در محور زاهدان خاش نیز به همین ترتیب است؛ جایی که پس از افتتاح ۴۵ کیلومتر باند دوم در سال گذشته، وعده افتتاح ۵۰ کیلومتر دیگر برای سال جاری داده شده است. محورهای خاش سراوان، زاهدان دوست محمد و باند دوم زاهدان بم نیز در لیست پروژه‌های طولانی‌مدت قرار دارند که اتمام آن‌ها برای خروج منطقه از وضعیت فعلی الزامی است. اگرچه مدیران دولتی مدعی هستند که گرما و محدودیت‌های مالی مانع پیشرفت کار نشده، اما واقعیت‌های میدانی و گلایه‌های پیمانکاران از عدم پرداخت مطالبات، نشان‌دهنده یک بحران مالی در بدنه مدیریت عمرانی استان است. تا زمانی که نگاه کلان به زیرساخت‌های جاده‌ای شرق کشور از پروژه‌های کوچک به یک برنامه ملی و فوری تغییر نکند، این مسیرها به جای اینکه شاهراه توسعه باشند، همچنان به عنوان گلوگاه‌های خطرناک شناخته خواهند شد.