دسته‌ها

یادداشت مهدی ولی‌پور

موتوربرق؛ صدای خاموش شدن اقتصاد خرد

تا چند سال پیش، موتوربرق وسیله‌ای بود که بیشتر در پروژه‌های عمرانی، کارگاه‌های صنعتی یا مناطق فاقد شبکه برق دیده می‌شد. اما امروز این دستگاه به بخشی از زندگی روزمره بسیاری از مغازه‌داران، نانوایی‌ها، آرایشگاه‌ها، رستوران‌ها و کارگاه‌های کوچک تبدیل شده است. این تغییر، تنها افزایش تقاضا برای یک کالا نیست؛ بلکه نشانه‌ای از دگرگونی در شیوه فعالیت اقتصاد خرد و سازگار شدن آن با شرایطی است که قطعی برق به یکی از دغدغه‌های مستمر تبدیل شده است.

برای یک واحد صنفی کوچک، خاموشی برق تنها خاموش شدن چند لامپ نیست. هر ساعت قطع برق می‌تواند به معنای توقف تولید، از دست رفتن مشتری، اختلال در خدمات، آسیب به مواد اولیه یا کاهش درآمد باشد. در چنین شرایطی، بسیاری از صاحبان مشاغل چاره‌ای جز سرمایه‌گذاری برای تأمین برق جایگزین نمی‌بینند. به این ترتیب، موتوربرق از یک وسیله اضطراری به بخشی از هزینه‌های ثابت کسب‌وکار تبدیل شده است؛ هزینه‌ای که خرید دستگاه، سوخت، تعمیر و نگهداری را نیز به مخارج روزمره اضافه می‌کند.
اما مسئله تنها افزایش هزینه‌ها نیست. قطعی برق برای همه یکسان نیست، زیرا همه توان مالی یکسانی برای مقابله با آن ندارند. کسب‌وکارهایی که امکان تهیه موتوربرق را دارند، هرچند با هزینه بیشتر، به فعالیت خود ادامه می‌دهند؛ اما بسیاری از واحدهای کوچک ناچارند ساعت‌ها فعالیت خود را متوقف کنند و بخشی از درآمد روزانه‌شان را از دست بدهند. همین تفاوت، به‌تدریج شکافی تازه در میان فعالان اقتصاد خرد ایجاد می‌کند؛ شکافی که بیش از هر چیز بر توان رقابت و پایداری مشاغل کوچک اثر می‌گذارد.
از سوی دیگر، فراگیر شدن موتوربرق‌ها، پیامدهایی فراتر از اقتصاد دارد. صدایی که این روزها در بسیاری از خیابان‌ها شنیده می‌شود، تنها صدای یک موتور نیست؛ نشانه افزایش مصرف سوخت، آلودگی صوتی و سازگار شدن تدریجی جامعه با راه‌حل‌های موقتی است. هرچه این وضعیت عادی‌تر شود، خطر تبدیل یک بحران مقطعی به بخشی از زندگی روزمره نیز بیشتر خواهد شد.
اقتصاد خرد، بیش از هر چیز، به ثبات نیاز دارد؛ ثباتی که امکان برنامه‌ریزی، حفظ مشتری و ادامه فعالیت را فراهم کند. موتوربرق شاید بتواند چند ساعت برق یک مغازه را تأمین کند، اما نمی‌تواند جایگزین زیرساختی پایدار و قابل اتکا شود. اگر صدای موتوربرق‌ها به موسیقی همیشگی شهر تبدیل شود، باید آن را نه نشانه آمادگی جامعه، بلکه هشداری درباره فشار فزاینده بر کسب‌وکارهای کوچک و زیرساخت‌های اقتصادی کشور دانست. این صدا، پیش از آنکه صدای تولید برق باشد، روایتگر تلاش اقتصاد خرد برای خاموش نشدن است.