به گزارش ایرتانیوز، ذغالسنگ در جهان روبهاتمام است اما ایران برای ۱۳۰ سال آینده ذخایر کشفشده ذغالسنگ در اختیار دارد. این اطلاعات بهتازگی به دست ما رسیده است.
۱۳۰ سال عمر معادن ذغالسنگ ایران در شرایطی است که این معادن با نهایت ظرفیت ممکن کار کنند.
سال گذشته مرکز پژوهشها آمار داد که کمتر از نصف ظرفیت معادن ذغالسنگ ایران فعال است و ما بقی به دلیل نداشتن پول کافی خوابیده است.
فعال محیط زیست محمد درویش از عدم توسعه ذغالسنگ در ایران ابراز خرسندی کرده و معتقد است که هوای ایران آلوده است و ذغالسنگ در ایران نباید به دلیل آلودگیهای محیط زیستی توسعه پیدا کند.
اما استاد دانشگاه کوروش شهریار میگوید که کاربرد ذغالسنگ در ایران صرفاً سوزاندن نیست و در کارخانه ذوبآهن استفاده میشود، همچنین سردمداران محیطزیست جهان از جمله اروپا همینالان هم از ذغالسنگ استفاده میکنند.
اروپا همواره تصویر نیروگاههای خورشیدی و بادی خود را در رسانه به نمایش در میآورد اما آمارهای رسمی منتشر شده اتحادیه اروپا میگوید هماکنون ذغالسنگ با ۱۵ درصد، سهم بیشتری از تولید انرژی قاره سبز نسبت به تجدیدپذیرها را برعهده دارد.
نصف انرژی ایران تنها به یک میدان گازی وابسته است، در جنگ رمضان هدفگیری چند تأسیسات گازی فشار زیادی به دستگاه تأمین انرژی کشور وارد کرد.
این اتفاق درحالی رخ میدهد که طبق آمار مرکز پژوهشها ذغالسنگ بهعنوان تأمینکننده نصف انرژی در جهان، در معادن ایران بدون استفاده مانده است.
استاد دانشگاه امیرکبیر سیدحسن مدنی متنوعسازی منابع انرژی در ایران را امری ضروری دانسته و میگوید که از وابستگی به صرفا گاز طبیعی برای ایران یک اقتصاد مقاوم متولد نمیشود و این یک خطر بزرگ است.
او تاکید میکند، سرمایهگذاری در معادن ذغالسنگ ایران هماکنون بسیار ناچیز است و این ماده سیاه ارزشمند اگر به وفور استخراج نشود، ممکن است من و شما در آینده روزانه چندین ساعت بدون برق بمانیم.
اندیشکدهای متعلق به دانشگاه تهران در گزارشی تکمشتری بودن ذغالسنگ در ایران را مهمترین عامل صرفه اقتصادی کم و بهدنبال آن کاهش جدی سرمایهگذاری در این حوزه دانسته و اظهار کرده که توسعه ذغالسنگ در ایران کلید رفع همزمان ناترازی گاز و ناترازی برق است.