به گزارش ایرتانیوز، مجید دوستعلی با اشاره به ثبت طرح استیضاح سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه، در مجلس اظهار داشت: در شرایط فعلی باید منتظر ماند و دید تحولات به چه سمتی پیش می‌رود؛ ازاین‌رو، در حال حاضر نمی‌توان درباره ضرورت یا پیامدهای این موضوع اظهارنظر قطعی کرد.
خروج از NPT و انتقاد از عملکرد آژانس
عضو کمیسیون اصل ۹۰ مجلس در تشریح دیدگاه خود درباره خروج ایران از پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای گفت: با خروج ایران از NPT موافقم و طرح مربوط به این موضوع را نیز در مجلس امضا کرده‌ام، هرچند این طرح تاکنون در دستور کار مجلس قرار نگرفته است.
دوستعلی با اشاره به فلسفه عضویت کشورها در پیمان‌ها و سازمان‌های بین‌المللی افزود: زمانی که کشوری به یک پیمان بین‌المللی می‌پیوندد، انتظار دارد آن سازوکار در چارچوب وظایف و مقررات خود عمل کند و حقوق اعضا را مورد حمایت قرار دهد. عضویت ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز با هدف بهره‌مندی از حقوق مربوط به استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای و همکاری در چارچوب مقررات انجام شده است.
وی با انتقاد از عملکرد آژانس تصریح کرد: ایران در طول سال‌های عضویت، همکاری‌های گسترده‌ای با این نهاد داشته و بازرسان آن از تأسیسات هسته‌ای کشور بازدید کرده‌اند؛ بااین‌حال، از نگاه ما، آژانس در برابر حملات به تأسیسات هسته‌ای ایران، از جمله نطنز و فردو، واکنش متناسبی نشان نداده است.
عضو کمیسیون اصل ۹۰ مجلس با اشاره به جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه اظهار داشت: هنگامی که یک کشور به تعهدات خود عمل میکند، اما نهاد بین‌المللی مربوطه در برابر حمله به تأسیسات آن واکنش مؤثری نشان نمی‌دهد، این پرسش مطرح می‌شود که ادامه عضویت چه کارکردی برای آن کشور خواهد داشت.
دوستعلی با اشاره به تعلیق همکاری‌های ایران با آژانس پس از جنگ ۱۲ روزه گفت: ادامه یا توقف همکاری‌ها باید در چارچوب تصمیمات قانونی و با در نظر گرفتن ملاحظات شورای عالی امنیت ملی بررسی شود؛ بااین‌حال، با توجه به عملکرد آژانس، معتقدم خروج از NPT باید مورد توجه قرار گیرد.
فشار اقتصادی و جنگ ترکیبی
عضو کمیسیون اصل ۹۰ مجلس در ادامه با اشاره به افزایش قیمت‌ها و نگرانی‌های معیشتی مردم، فشار اقتصادی را یکی از محورهای تقابل دشمن با جمهوری اسلامی ایران دانست و گفت: جنگ ترکیبی تنها به عرصه نظامی محدود نمی‌شود و ابعاد رسانه‌ای، روانی، اقتصادی و دیپلماتیک را نیز دربرمی‌گیرد.
وی افزود: از نگاه من، فشارهای اقتصادی و مشکلات معیشتی می‌تواند با هدف کاهش تاب‌آوری جامعه دنبال شود. به همین دلیل، مسئولان باید تمام ظرفیت خود را برای کاهش فشار بر مردم به کار بگیرند و اجازه ندهند مشکلات اقتصادی به عاملی برای تحقق اهداف طرف مقابل تبدیل شود.
دوستعلی با تأکید بر اینکه بخشی از مشکلات اقتصادی می‌تواند از پیامدهای جنگ و حملات نظامی ناشی شده باشد، اظهار داشت: مردم شرایط ناشی از جنگ را درک می‌کنند و در برابر دشواری‌های مرتبط با دفاع از کشور و حفظ آرمان‌های خود مقاومت نشان می‌دهند؛ اما در کنار این مسائل، باید با افرادی که از شرایط موجود برای سودجویی و افزایش غیرمنطقی قیمت‌ها استفاده می‌کنند، برخورد شود.
وی تصریح کرد: دستگاه‌های دولتی، نظارتی، امنیتی و قضایی باید با سوءاستفاده‌کنندگان از شرایط اقتصادی برخورد کنند و اجازه ندهند فشارهای مضاعف بر معیشت مردم وارد شود. مشکلات اقتصادی صرفاً یک مسئله مالی نیست، بلکه می‌تواند بر شرایط اجتماعی و میزان اعتماد عمومی نیز اثر بگذارد.
حجاب؛ تفکیک رفتار فردی از ترویج سازمان‌یافته
دوستعلی در بخش دیگری از سخنان خود درباره نحوه مواجهه با موضوع حجاب در شرایط کنونی کشور گفت: در بررسی این موضوع باید میان رعایت‌نکردن حجاب از سوی برخی افراد و آنچه ترویج سازمان‌یافته بی‌حجابی و برهنگی می‌نامم، تفاوت قائل شد.
وی افزود: ممکن است برخی زنان به دلایل فرهنگی، خانوادگی یا نوع نگاه خود، حجاب مورد نظر نظام را رعایت نکنند؛ در مواجهه با این افراد باید از روش‌های فرهنگی، گفت‌وگو و اقناع استفاده کرد و از ایجاد تنش‌های غیرضروری پرهیز داشت.
عضو کمیسیون اصل ۹۰ مجلس با اشاره به باورهای مذهبی بخشی از افرادی که حجاب را به‌طور کامل رعایت نمی‌کنند، اظهار داشت: نباید همه این افراد را در یک دسته قرار داد. بسیاری از آنان به کشور و باورهای دینی علاقه‌مند هستند و در مناسبت‌های مذهبی حضور پیدا می‌کنند؛ بنابراین، در قبال این گروه باید رویکردی مبتنی بر مدارا و گفت‌وگو اتخاذ شود.
دوستعلی در عین حال مدعی شد که برخی جریان‌ها با حمایت مالی خارجی در پی ترویج بی‌حجابی و مقابله با ارزش‌های فرهنگی و خانوادگی هستند و تأکید کرد: در صورت وجود چنین مواردی، نمی‌توان نسبت به آن بی‌تفاوت بود و باید با این اقدامات برخورد شود.
وی با تأکید بر ضرورت انتخاب شیوه مناسب برای مواجهه با این مسائل گفت: نوع برخورد باید به‌گونه‌ای باشد که از ایجاد تنش اجتماعی و تشدید حساسیت‌ها جلوگیری کند. از یک سو، رهاکردن موضوع را درست نمی‌دانم و از سوی دیگر، معتقدم باید میان رفتارهای فردی و اقدامات سازمان‌یافته ادعایی تفاوت قائل شد و متناسب با هر وضعیت تصمیم گرفت.