به گزارش ایرتانیوز، احیای راه‌آهن حجاز به یکی از طرح‌های مهم ترکیه در چارچوب توسعه کریدورهای حمل‌ونقل منطقه‌ای تبدیل شده است. مقام‌ها و تحلیلگران ترکیه معتقدند توسعه مسیرهای ترانزیتی و بهره‌گیری از موقعیت جغرافیایی این کشور می‌تواند نقش مهمی در افزایش مبادلات تجاری و تقویت جایگاه لجستیکی آنکارا ایفا کند.
در همین راستا، ترکیه و عربستان سعودی در ۹ ژوئن سال جاری میلادی یادداشت تفاهمی امضا کردند که زمینه همکاری برای توسعه اتصال ریلی میان دو کشور را فراهم میکند. با این حال، اجرای این طرح به پیشرفت توافق‌های مشابه با سوریه و اردن و همچنین شکل‌گیری هماهنگی‌های منطقه‌ای وابسته است.
بر اساس طرح پیشنهادی، مسیر ریلی از ترکیه آغاز شده، پس از عبور از سوریه و اردن به عربستان سعودی متصل می‌شود. از نگاه مقام‌های ترکیه، این کریدور می‌تواند علاوه بر تسهیل حمل‌ونقل کالا، به توسعه زیرساخت‌های لجستیکی، گسترش همکاری‌های اقتصادی و افزایش پیوندهای منطقه‌ای کمک کند.
کارشناسان همچنین معتقدند این پروژه برای سوریه نیز می‌تواند از منظر اقتصادی اهمیت داشته باشد. با توجه به سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده در بخش کشاورزی این کشور، راه‌اندازی خطوط ریلی می‌تواند انتقال محصولات کشاورزی را سریع‌تر و کم‌هزینه‌تر کند. علاوه بر این، طرح‌هایی مانند پروژه «سیلک‌لینک» برای انتقال کابل‌های ارتباطی از مسیر سوریه، نشان‌دهنده تلاش برای توسعه زیرساخت‌های منطقه‌ای است.
رسانه‌ها و اندیشکده‌های نزدیک به دولت ترکیه، احیای راه‌آهن حجاز را فراتر از بازسازی یک مسیر تاریخی ارزیابی کرده و آن را زمینه‌ای برای گسترش همکاری‌های اقتصادی، انرژی، زیرساختی و حمل‌ونقل میان ترکیه و عربستان می‌دانند. به باور این تحلیلگران، اتصال زمینی عربستان به بازارهای ترکیه و اروپا می‌تواند به تنوع‌بخشی مسیرهای تجاری و افزایش تاب‌آوری زنجیره‌های تأمین کمک کند، هرچند جایگزین کامل مسیرهای دریایی نخواهد بود.
با وجود این چشم‌انداز، کارشناسان تأکید دارند که اجرای پروژه با سه چالش اساسی روبه‌رو است. نخست، تأمین منابع مالی برای بازسازی و احداث بخش‌های مختلف این کریدور چندکشوری که هنوز سازوکار مشخصی برای آن اعلام نشده است.
دومین چالش به وضعیت زیرساختی و امنیتی سوریه مربوط می‌شود؛ کشوری که بخش مهمی از مسیر از خاک آن عبور میکند و همچنان با نیاز به بازسازی شبکه‌های حمل‌ونقل و توسعه زیرساخت‌ها مواجه است.
سومین مانع، نبود سازوکار مشترک برای مدیریت کریدور است. به گفته کارشناسان، موضوعاتی مانند هماهنگی گمرکی، تعرفه‌ها، استانداردهای فنی، بیمه بار، امنیت مسیر و نحوه تداوم فعالیت کریدور در شرایط بحرانی، همچنان نیازمند توافق میان کشورهای مسیر است.
در مجموع، تحلیلگران معتقدند احیای راه‌آهن حجاز در صورت رفع موانع موجود می‌تواند به یکی از پروژه‌های مهم حمل‌ونقل منطقه تبدیل شود، اما تبدیل این ایده به یک کریدور عملیاتی، مستلزم سرمایه‌گذاری، هماهنگی فنی و همکاری مستمر میان کشورهای درگیر در این پروژه خواهد بود.