به گزارش ایرتانیوز، روزنامه نیویورکتایمز گزارش داد ایالات متحده آمریکا و متحدانش در جریان جنگ اخیر علیه ایران، بخش قابل توجهی از ذخایر موشکهای پدافند هوایی خود را مصرف کردهاند؛ موضوعی که اکنون به یکی از نگرانیهای جدی در ساختار نظامی و تصمیمگیری واشنگتن تبدیل شده است.
بر اساس این گزارش، دولت دونالد ترامپ فروش تسلیحات و خدمات مرتبط به ارزش حدود ۱۷ میلیارد دلار به کشورهای کویت، امارات و بحرین را تصویب کرده است. این فروش شامل هزاران موشک رهگیر پدافندی است که قرار است در سالهای آینده تحویل داده شوند.
جزئیات منتشرشده نشان میدهد سهم این قراردادها بهطور جداگانه ۹.۳ میلیارد دلار برای کویت، ۶.۲۵ میلیارد دلار برای امارات و حدود ۱.۶۲۵ میلیارد دلار برای بحرین برآورد شده است؛ ارقامی که نشاندهنده یکی از بزرگترین بستههای تسلیحاتی در سالهای اخیر برای منطقه خلیج فارس است.
نیویورکتایمز تأکید کرده این تصمیم در شرایطی اتخاذ شده که برخی مقامات پنتاگون نسبت به کاهش شدید ذخایر موشکهای پاتریوت هشدار دادهاند. با این حال، دولت ترامپ با صدور مجوز اضطراری، مسیر این فروش را تسریع کرده است.
در این گزارش آمده است از زمان آغاز جنگ در فوریه، ارتش ایالات متحده بیش از ۱۳۰۰ موشک پاتریوت مصرف کرده و کشورهای عربی خلیج فارس نیز حدود ۶۰۰ موشک برای مقابله با حملات استفاده کردهاند. این حجم مصرف، عملاً معادل چند سال تولید این سامانهها بوده است.
بر اساس برآوردها، شرکتهای تولیدکننده آمریکایی سالانه حدود ۶۰۰ موشک رهگیر تولید میکنند. به این معنا که تنها در چند ماه جنگ، معادل سه سال تولید این موشکها مصرف شده و فشار بیسابقهای بر ذخایر راهبردی آمریکا وارد آمده است.
در همین چارچوب، گزارش نیویورکتایمز به عدد قابل توجه دیگری نیز اشاره میکند: حدود ۴۲۵۰ موشک رهگیر جدید در قالب این قراردادها سفارش داده شده که تولید و تحویل آنها سالها زمان خواهد برد. این موضوع نشان میدهد حتی با وجود فروش تسلیحات، بازسازی ذخایر موشکی آمریکا فرآیندی زمانبر و پرهزینه خواهد بود.
نکته مهم دیگر این است که وزارت خارجه آمریکا این فروش را به کنگره اطلاع داده، اما برخلاف روال معمول، آن را بهصورت عمومی اعلام نکرده است؛ مسئلهای که خود نشاندهنده حساسیت بالای موضوع و نگرانی از بازتابهای سیاسی و امنیتی آن است.
در داخل آمریکا نیز این تصمیم با واکنشهایی مواجه شده است. به گفته نیویورکتایمز، برخی قانونگذاران دموکرات و جمهوریخواه نسبت به نحوه مدیریت منابع نظامی و کاهش ذخایر پدافندی ابراز نگرانی کردهاند و خواستار بازنگری در سیاستهای دفاعی شدهاند.
از منظر تحلیلی، این گزارش یک واقعیت مهم را آشکار میکند: جنگ تحمیلی علیه ایران، برخلاف تصور اولیه، نهتنها هزینهای سنگین برای منطقه داشته، بلکه توان لجستیکی و ذخایر راهبردی آمریکا را نیز تحت فشار قرار داده است.
در واقع، مصرف گسترده موشکهای پدافندی نشان میدهد توان دفاعی ایران ــ بهویژه در حوزه موشکی و پهپادی ــ بهگونهای بوده که آمریکا و متحدانش ناچار به استفاده وسیع از سامانههای رهگیر شدهاند. این مسئله، بهطور غیرمستقیم بیانگر سطح بالای درگیری و شدت تهدیدات در میدان نبرد است.
از سوی دیگر، روی آوردن واشنگتن به فروش گسترده تسلیحات به کشورهای منطقه، بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، تلاشی برای جبران خلأ ایجادشده در ذخایر نظامی و انتقال بخشی از بار امنیتی به متحدان منطقهای تلقی میشود.
این روند همچنین میتواند به تشدید رقابت تسلیحاتی در خلیج فارس منجر شود. افزایش حجم تسلیحات در منطقه، در کنار تنشهای موجود، احتمال بیثباتیهای بیشتر را افزایش میدهد؛ بهویژه در شرایطی که بحران هرمز همچنان ادامه دارد و درگیریهای مستقیم میان ایران و آمریکا وارد فاز جدیدی شده است.
از نگاه تهران، این تحولات نشاندهنده آن است که راهبرد فشار نظامی و محاصره، نهتنها به تضعیف ایران منجر نشده، بلکه هزینههای سنگینی را به طرف مقابل تحمیل کرده است. جمهوری اسلامی بارها تأکید کرده در برابر هرگونه تهدید، توان پاسخگویی و ایجاد بازدارندگی را حفظ کرده و اجازه نخواهد داد توازن امنیتی منطقه بهصورت یکجانبه تغییر کند.
گزارش نیویورکتایمز از کاهش ذخایر موشکی آمریکا و فروش اضطراری تسلیحات به کشورهای خلیج فارس، تصویری روشن از فشار جنگ اخیر بر توان نظامی واشنگتن ارائه میدهد؛ فشاری که نشان میدهد درگیری با ایران، برخلاف برخی ادعاها، نه یک عملیات کمهزینه، بلکه چالشی جدی برای ظرفیتهای نظامی و راهبردی ایالات متحده بوده است.